CRAFTLADIES

Troszkę niepewnie i z obawą, ale i nadzieją na profesjonalną ocenę, zakładam swój temat i liczę na to, ze pomoże on mi w przełamywaniu bariery przed chwaleniem się pracami (jakby też było czym...).
Jestem początkującą dziewiarką (na miano Craftlady dopiero mam zamiar zasłużyć), trochę szydełkuję, bawię się koralikami, szyję, wyszywam - wszystkiego po trochu, wciąż szukam swojej pasji. Ale entuzjazmu mi nie brak, więc pewnie niejedną technikę jeszcze wypróbuję.

Obawa bierze się stąd, że ośmielam się prezentować tu mój pierwszy sweter, w nietypowym dla mnie kolorze, ale tak mnie silnie natchnęło, że nie miałam chęci czekać na wyprawę do pasmanterii. Wełna, z maminych zapasów. Wzór z pewnego czasopisma. Całość lekko krzywa, ale wciąż jeszcze jestem z niej dumna. Powinnam już przestać?

ale mi się podoba...!
piękny sweter!
a jeszcze piękniejsza dziewczyna na zdjęciu! to Ty?
ach... śliczna...!

Piękny sweter i nie łatwy dla początkującej dziewiarki. Więc chyba nas tu trochę podpuszczasz...

Jest bardzo trafiony jeżeli chodzi o pasowanie modelu do figury, a to nie każdy potrafi właściwie ocenić biorąc się za pracę a poza tym wykonanie - bardzo dobre, taka początkująca to ty nie jesteś:))
Pokaż więcej swoich prac:)

Złudzenie optyczne i dobry fotograf Sweter ma plecy zbyt szerokie i raglan krzywo pozszywany, więc jeszcze zdążę go rozpruć i pozszywać z powrotem. Cóż, tak bywa przy pierwszych pracach (i nie podpuszczam ). Przed nim na drutach tylko szaliki metodą prawe-lewe. Dobra szkoła robienia prostych oczek. Poza tym, jaki to problem zrobić sweter, mając wzór, opis i okazjonalny nadzór doświadczonej dziewiarki, jaką jest moja mama?
Cieszę się, że się podoba. Zdjęcie też, byłam zachwycona sama swoim wyglądem ^^
Więcej prac będzie, kiedy zrobię coś nowego. Słowo harcerza

Ty już jesteś Craftladies z dużą dozą skromności, uroku osobistego, kokieterią ....w pięknym sweterku, nawet jeżeli to tylko fotomontaż , ups miało być fachowe zdjęcie ukrywające np. zmarszczki podstarzałych aktorek, modelek....Twój fachowiec być może ukrył za duże plecy, ale i wzór ciekawy, równe wykonanie i kolor jak najbardziej pasujący do Ciebie.....

Swterek uroczy! Też się w nim zakochałam jak go zobaczyłam w gazetce i go nawet zrobiłam tyle tylko,że mój leży w częściach,a co do nadzoru doświadczonej dziewiarki - bezcenne:)

Swterek uroczy! Też się w nim zakochałam jak go zobaczyłam w gazetce i go nawet zrobiłam tyle tylko,że mój leży w częściach,a co do nadzoru doświadczonej dziewiarki - bezcenne:)

Do kompletu miały być zarękawki, ale raczej muszą poczekać, aż wrócę do domu i wygrzebię coś czarnego. Trzeba zachować choć odrobinę siebie, nawet w czerwonym swetrze. To jedyna czerwona rzecz w mojej szafie Czyli... Może jeszcze dziś się za nie zabiorę ^^

Kasiu
Sweterek jest śliczny, tak jak i jego "nosicielka"
W jakiej gazetce go dorwałaś, bo wzór bardzo mi się spodobał.

Sandra dzianiny 11/2008. Miłego szukania

Edit, coby nie dublować postów.

Obiecałam, więc dodaję. Wciąż czerwień, tym razem prezent urodzinowy dla przyjaciółki. Zastanawiam się, czy przypadnie jej do gustu, ale nawet jeśli nie, powie, ze śliczna ^^ Szydełko, akryl i sporo radości. Dzięki stokrotce widać, jakie to olbrzymie.

Prezent dla koleżanki na 18-te urodziny. Nie dorównuje innym przedstawionym przez Panie maskotkom, ale całość robiona z głowy i w strasznym pośpiechu. Z założenia ma to być Geralt z Rivii... Sesja zdjęciowa tu.

Geralt bosssssski, ale wpis na blogu wprost powalający. Gratuluję poczucia humoru. Zapowiada się nieźle zakręcony (i zasupłany) blog. Będę zaglądać.

czerwień twoich prac rozgrzała me zmysły - prace świetne !!!

Ciut zaległości. Niewiele tego, bo ostatnio szydełko i druty leżą u mnie odłogiem, wyparte przez książki o obyczajowości ludności staropolskiej i przez amatorskie introligatorstwo, ale kilkoma rzeczami chciałabym się z Wami podzielić.

Szalik uszydełkowany z myślą o mało srogiej zimie. Ot tak, pałętał mi się motek ładnego błękitu w czasie letniej sesji egzaminacyjnej...


Szczur, zrobiony zgodnie z instrukcją ze Szkółki. Bardzo dziękuję, Aylin . Znajomy kot był wniebowzięty i z radością zabrał się do patroszenia zabawki.


A teraz już nieco mroczniej: jeden ze starożytnych bogów, Pan Wszystkiego, Co Złe i Nieprzyjemne - Cthulhu! Zwany ośmiornicą i pluszakiem dla małych kosmitów.


Na koniec mały, śliczny i wredny Kościej. Prezent dla mojego Towarzysza Życia. Uśmiechy mają podobne.