CRAFTLADIES

Ponieważ postanowiłam się zająć witrażem ciut bardziej, postanowiłam założyć mu osobny watek. Wiem, że gdzieś już wklejałam swoje prace - jednak chciałabym wszytko w jednym miejscu

Więc po kolei:

Aniołki - moje pierwsze w życiu witrażyki - robione u Lid, która pokazała mi tajniki sztuki witrażowniczej





Na następnej wizycie Lid podniosła poprzeczkę i powstał świecznik-lampion



A miniony właśnie weekend spędziłam na warsztatach. Dwa dni pełne szkła, owijania i lutowania I oto efekt

o rany, róża jest przepiękna

Dziękuję, Rozelko.. Nie mój projekt, dostaliśmy..
Ale jestem z niej dumna.. I zostałam pochwalona za ładne luty... Tylko cięcie szkła nie do końca mi idzie.. Jak już są małe formy lub jakieś wymyślne, to zaczynają się schody.. Ale poćwiczę

Tobatko róża cudna zarówno pod względem precyzji wykonania, kształtu i doboru kolorów

Tobatko! Jaka piekna róza! Cudo!
Aniołki a zwłaszcza ten ostatni, wrózkowo-elfowy - piekny:) Zadajesz szyku:)

Tobatka, jeszcze tu powiem, że róża śliczna

A ja podziwiam lampion . Lutowanie przestrzenne elementów nie jest łatwe. Życzę Tobi, wytrwałości i sukcesów

Lampion powstawał na cztery ręce, ja miałam w sumie mało do roboty, przytrzymywałam.. Z braku czasu (pociąg nie zamierzał poczekać), większość roboty odwaliła Lidka A to już ręka wprawiona, mistrzowska Ale i tak chwalę się nim na prawo i lewo

Róża piękna. Jak dla mnie nie widać tam żadnych niedoróbek. Jestem ciekawa Twoich kolejnych dzieł. Czekam na lampy!

Pięc lat, Plastusiu, za pięć lat będą lampy w kuchni

Aż tyle?? Ojej. To ja już się ustawiam w kolejce, bo uwielbiam lampy witrażowe. Mam takie w sypialni, marzę o takich w salonie.

No 6 sztuk i to identycznych musiałabym zrobić.. A ja tak nie lubię robić identycznych rzeczy w ilościach niemal hurtowych
Pomijam fakt, że najpierw muszę się dobrze nauczyć trzymania lutownicy w łapce, lutowania płaskich form, zanim przejdę do przestrzennych
W każdym razie zamierzam ćwiczyć...

A róża dzisiaj straciła ogonek. Zabrałam na kółko, żeby pokazać innym i jedna z pań złapała jak żywego kwiatka, za ogonek i mi złamała Teraz muszę naprawić, ech.... Następnym razem będę pokazywała z daleka, niczego nie dam dotknąć, o!

Tobatka - a wiesz dlaczego róża straciła łodyżkę? bo to był najsłabsze konstrukcyjnie jej miejsce. Właśnie łodyga i ciut wyżej łączenie tej zielonej części już z kwiatem. Ten pierwszy kawałek to jest pewnie z centymetr łączenia na prostej lini - to musiało się stać Rada na przyszłość - takie miejsca od spodu dobrze jest wzmacniać drucikiem (wlutowywać drut od spodu) - zawsze to będzie ciut mocniejsze, albo po prostu ich unikać ale się nawymądrzałam

PS. a co do lampionu, to wcale nie uważam, że Twoja praca była mniejsza, bo w sumie większość sama zrobiłaś -a zwłaszcza tej czarnej i pracochłonnej. A ja tylko ciut pomogłam więc zasłużenie się nim chwalisz

Tak, tak, wiem, dlaczego róża straciła łodyżkę.. Niestety zanim zdążyłam krzyknąć, żeby tam nie łapać, złapała i mi urwała... Ech... Teraz trza naprawić... O wzmacnianiu będę pamiętać jak już sama będę robić, dziękuję za podpowiedź.. Tu troszkę inaczej się robiło, bo na warsztatach, więc jak wszyscy... A mnie do głowy nie przyszło w sumie, żeby wzmocnić... A prowadzącym również, bo w sumie róża miała tło i była wpasowana w kwadrat, jako większa zawieszka.. A ja z tła zrezygnowałam i ciut ją przerobiłam... Co mam mieć jak inni Kilka osób tez zrezygnowało z tła, ale przeważnie te, co już nie zdążyłyby go zrobić.. A ja się pochwalę, że szło mi nieźle i pierwsza skończyłam (a co - jak się chwalić, to na całego! )

bardzo jest ładna róża już się nie mogę doczekać kolejnych, samodzielnych prac